#main, 13 czerwca 2016

By 13 czerwca 2016#main

Dziś będzie m.in. o tym, jak filmy mogą inspirować do naprawdę świetnych rzeczy. Gotowi na kolejną dawkę cotygodniowego #main?

Cykl #main to punkt początkowy Waszego tygodnia,  prasówka, w której zbieramy ciekawe linki, dzielimy się informacjami, a także podsyłamy programistyczne zadanie. Mamy nadzieję, że w ten sposób umilimy Wam poniedziałkowy powrót do rzeczywistości ;)

Grafika w nagłówku pochodzi z serwisu Freepik.com

Podsumowanie ankiety z zeszłego tygodnia

wyniki ankiety.001

Szukając miejsca do życia, jak się okazuje najważniejsze jest dla nas otoczenie – co znajduje się obok, czy patrzymy sąsiadom w okna czy może mamy widok na piękny park. Na drugim miejscu są cisza i spokój oraz odległość od bliskich z niemal identyczną liczbą głosów. Co intrygujące – dostęp do rozrywek, sklepy itp zajęły ostatnią lokatę – cenna wskazówka dla wszystkich projektantów ‚apartamentowco-centrum handlowych’ ;)

Ku przestrodze: Technologiczny BS

Od jakiegoś czasu kampanie crowdfundingowe cieszą się niesłabnącą popularnością – zresztą słusznie, bo dzięki temu powstało wiele naprawdę rewelacyjnych projektów, które inaczej nie miałyby szans. Czasem jednak za pseudo-naukowym bełkotem próbuje się ukryć fakt, że dany produkt po prostu nie może istnieć. Ciekawym przykładem jest kampania Fontus – butelki, która miała się samoczynnie napełniać wodą. W teorii rewelacja (np. na wycieczce w góry czy w miejscach, gdzie dostęp do czystej wody jest ograniczony), na dodatek oparta o sprawdzoną technologię (kondensacja pary wodnej z użyciem ogniw peltiera). Problemem jest tylko to, że wystarczy wykonać podstawowe obliczenia, żeby udowodnić że jest to niemożliwe w praktyce (wypełnienie jednej butelki wodą wymagałoby całkowitego osuszenia 50 tysięcy litrów powietrza o wilgotności 100%, energia wymagana do tego wymagałaby paneli słonecznych o powierzchni ok. 1mkw – a to wszystko przy założeniu, że mamy optymalną wydajność i żadnych strat). Dlatego następnym razem,kiedy zobaczysz rewelacyjny produkt  – zrób podstawowe obliczenia, być może zaoszczędzisz sobie kłopotów :) Jeśli jesteś zainteresowana bliżej przeprowadzonymi obliczeniami, odsyłamy do filmów na YT poświęconych sprawie:

Film na kanale EEVBlog
Film użytkownika Thunderf00t

Bądź współtwórcą komputera przyszłości!

Obecna technologia pozwala nam budować urządzenia, które przetwarzają ogromne ilości danych z zawrotną szybkością. Ma ona jednak swoje granice, do których się nieubłaganie zbliżamy – współczesne tranzystory mają zaledwie kilkadziesiąt-kilkaset atomów szerokości! Choć oczywiście są nowe, obiecujące technologie jak np grafen, to komputery w takiej formie jak obecna niedługo przestaną być wystarczające do niektórych zastosowań – były w końcu projektowane w latach 60’tych, w zupełnie innej rzeczywistości. Oczywiście firmy już teraz myślą ‚co dalej’, a jedną z koncepcji jest The Machine, opracowywana przez HP. The Machine to próba wymyślenia komputera od początku – zamiast ‚usprawniać’ obecne technologie postanowiono od początku opracować zupełnie nowe podejście do przetwarzania danych. Po wstępnych pracach, HP zdecydowało się otworzyć projekt, dzięki czemu każdy może się z nim zapoznać, ale także wnieść coś od siebie! Oczywiście może też się okazać, że z jakiegoś powodu nic z tego nie wyjdzie, ale póki co śledzimy postęp i trzymamy kciuki – zapowiada się naprawdę obiecująco!

Z ciekawostek – na poziomie oprogramowania system ten póki co opiera się o Linux’a i Javę! To tylko kolejny powód, dla którego warto się nim zainteresować :)

Informacja prasowa
Strona projektu (oraz informacje, jak można pomóc)

Povi – pomoc w rozwoju inteligencji emocjonalnej

Coraz więcej uwagi przywiązuje się do inteligencji nie tylko związanej z uczeniem się, ale także do tzw. inteligencji emocjonalnej – umiejętności wyrażania i rozumienia emocji innych. Staje się to coraz ważniejsze, ponieważ wiedza jest coraz powszechniej dostępna – korzystając z internetu, możemy znaleźć praktycznie dowolną informację, spada więc potrzeba uczenia się jej na pamięć. Jednocześnie osiąganie rezultatów wymaga współpracy z innymi ludźmi, wymiany doświadczeń i wzajemnego uzupełniania się, z czym wiele osób ma niestety problem. Povi chce zaradzić temu pomagając dzieciom rozwijać się także w tym kierunku – czasem nie wiedzą one, jak przekazać coś dorosłym. Może to mieć wiele przyczyn, ale dzięki tej interaktywnej maskotce, mogą one opisać to, co czują, korzystając z wbudowanych historyjek. Dzięki temu rodzice mogą lepiej zrozumieć powód smutku czy płaczu dziecka, a dzieci nie czują się ‚niezrozumiane’ czy zostawione same sobie z ich problemami. Trzymamy kciuki za powodzenie kampanii!

Kampania na kickstarterze

Wystąpienie Ani – o tym, jak się uczyć

Ostatnio na Szczecińskich Karotkach Ania mówiła o tym jak się uczyć i po co to robić – jeśli chciałabyś posłuchać, całość była nagrywana i jest już dostępna – link poniżej :)

Nagranie dostępne na facebook.com

Odpowiedź na pytanie z zeszłego tygodnia

A pytaliśmy o to: jakimi sposobami (systemami) można zapisać liczbę w języku Java (podając ją w kodzie)?

Java wspiera kilka systemów zapisu liczb: binarny, szesnastkowy, dziesiętny oraz ósemkowy. Liczba 24 w każdej z tych reprezentacji wygląda następująco:

int dzisietnie = 24;
int osemkowo = 030; //jeśli liczba zaczyna się od zera, Java uznaje to za zapis ósemkowy
int szesnastkowo = 0x18; //zapis szesnastkowy poprzedzamy '0x'
int binarnie = 0b11000; //zapis binarny poprzedzamy '0b'

Inne systemy zapisu liczb są szczególnie przydatne, kiedy pracujemy ze sprzętem lub protokołami niskopoziomowymi, gdzie specyfikacja często opisuje komunikaty w formie szesnastkowej lub binarnej. Taki zapis pomaga ‚czytać’ kod w przyszłości i weryfikować jego zgodność z wymaganiami. W ‚standardowych’ aplikacjach webowych najczęściej nie mają one jednak praktycznego zastosowania.

Czym jest i jak działa JDBC?

Oczywiście zachęcamy do samodzielnego odpowiedzenia na pytanie. Za tydzień nasza odpowiedź.

Więcej pytań technicznych z poprzednich mainów wraz z linkami do odpowiedzi znajdziesz tutaj! 

Helen Greiner

Dzisiaj przybliżymy bardziej współczesną postać, która sprawiła, że codzienność jest nie tylko bezpieczniejsza, ale także wygodniejsza (i zabawniejsza). Mowa o Helen Greiner – współzałożycielce iRobot.

Helen uzyskała tytuł na MIT w 1989 roku, krótko po czym założyła iRobot – obecnie jednego z najbardziej znanych producentów robotów na świecie. Celem, jaki jej przyświecał było to, aby roboty przejęły od ludzi niebezpieczne i nieprzyjemne czynności. To tłumaczy największe sukcesy firmy – PackBot, który pomaga m.in. służbom ratunkowym i żołnierzom na polu walki, ale także Roomba – samobieżny odkurzacz, który wyręczy nas z regularnego odkurzania mieszkania (i jednocześnie będzie ulubioną platformą transportową dla naszego kota…). Poza wspomnianymi firma oferuje wiele innych rozwiązań, w tym popularne ostatnio drony.

Obecnie Helen pracuje w CyPhy Works, gdzie opracowywane są m.in. technologie na potrzeby wojska i służb cywilnych, a także zasiada w radzie OSRF (Open Source Robotic Foundation – fundacja na rzecz otwartej robotyki w wolnym tłumaczeniu).

Co ciekawe, wg jej słów do zajęcia się robotami i robotykom zainspirowała ją projekcja filmu StarWars, a w szczególności występujący w filmie robot R2D2.

Notka w serwisie WITI.com
Notka na Wikipedii

Pytanie na ten tydzień

Wybierając telefon, czym się kierujesz?
  • Add your answer
  •  
  •  
  •  
  •  
  •